Piet Meeuse, 2010, uitgeverij de bezige bij

Een op het eerste oog wat wonderlijk boekje, een soort sciencefictionroman, die wat provocerend lijkt te zijn. Iemand uit 2024 wordt met een soort tijdmachine teruggeplaatst in de tijd van Jezus, om voor een groep evangeliekale christenen bewijzen te halen voor hun geloof in Jezus.

In werkelijkheid gaat het de schrijver om meer, namelijk om de vraag waarom religie zo vaak ontaard in fanatisme. Het volgende citaat wijst daar op:‘Ik weet dat ik daarover lang heb liggen nadenken die nacht en dat ik tot de conclusie kwam dat dat de achilleshiel was van ieder “waar geloof”: het kon zichzelf niet relativeren. Daarom […] liepen religieuze conflicten altijd uit op haat en bloedvergieten. De irrationele zekerheid van het geloof voelde zich bedreigd door de lach, want lachen was een soort exorcisme: een heilzame kramp waardoor alle valse zekerheden schoksgewijs werden uitgedreven.’