In de veertigdagentijd mogen we twee schilderijen laten zien van Cobi van Hulst. Van 22 februari - 5 april nr. II, daarna tot 7 april nr. XIV.

Ieder heeft zijn eigen kruis te dragen
Het is deze zegswijze die Cobi van Hulst letterlijk en figuurlijk in haar werk verbeeldt: de mens met zijn kruis. De mens met dat wat hij te dragen heeft tot het einde toe. Dat wat hij niet ontlopen kan: zijn tekort, zijn gemis, zijn gebrek, zijn zwakte.
Eerder schilderde Cobi de mens met zijn kruis als stilstaand beeld, als handen die kruizen dragen, maar in de schilderijen van nu is de mens met zijn kruis op weg gegaan en zijn het de stappen op zijn levensweg die ze schildert.
Ze heeft daarvoor haar eigen thematiek verbonden aan de kruisweg zoals die nog in veel katholieke kerken te zien is. Deze traditionele kruisweg verbeeldt in veertien staties de weg die Jezus aflegde vanaf het moment dat hem het kruis werd toebedeeld. Ook Cobi’s mens is met zijn kruis op weg en dus wordt er ook hier, in deze Via Dolorosa, gedragen, geweend, gevallen, ontkleed, gekruisigd, gestorven en begraven en net als in de traditionele statie loopt de route linksom.
Maar het zijn niet de overgeleverde beelden die als uitgangspunt dienden, het zijn de oude woorden die opnieuw gelezen zijn en zo via de handen van de kunstenaar nieuwe beelden vormden. Daardoor wijken de veertien schilderijen in deze Via Dolorosa af van wat we gewend zijn te zien en zo kunnen we in deze mens met zijn kruis Jezus zien maar ook onszelf, hier en nu.