Marcus 14, 3 – 9

Is het nu zo bijzonder wat we zojuist gehoord hebben in het evangelie van Marcus, dat een vrouw Jezus zalft?
Er ontstaat wel een hoop ophef over haar daad!
Het antwoord is ja en nee!

Nee, het is niet bijzonder dat deze naamloze vrouw Jezus zalft, want ze staat in de traditie waarin koningen en profeten gezalfd worden. Mensen met een speciale opdracht werden gezalfd om hen de kracht te geven de taak te kunnen volbrengen. Het was een goed gebruik.

Tegelijk is het wel heel bijzonder wat er in dit evangelie verhaal gebeurt. Het is namelijk vlak voor Pasen. Men staat aan het begin van de goede week. Jezus weet als geen ander wat hem te wachten staat. Hij weet dat zijn leven gevaar loopt.
Deze vrouw met het albasten vaasje beseft het ook! Zij stelt een bijzondere daad.
En ondanks alle kritiek van de omstanders zegt Jezus: Zij heeft iets goeds voor mij gedaan. Zij heeft mijn lichaam nu al gebalsemd met het oog op mijn begrafenis.
Maar dat is nog niet alles. Jezus weet ook dat zijn boodschap van Belofte, zijn boodschap van het Goede leven eens voor alle mensen, niet met hem zal sterven. "Waar ook ter wereld het goede nieuws verkondigd wordt, zal ter gedachtenis aan haar verteld worden wat zij hier gedaan heeft", zegt hij.

De daad van zalving heeft eeuwigheidswaarde!  En dan moet je niet met smoesjes aankomen dat het geld van de olie beter gebruikt had kunnen worden voor de armen.
Nee, zegt Jezus, als je werkelijk iets voor de armen en kwetsbare mensen wilt doen, dan moet je ze niet afschepen met een paar denarieen, maar dan moet je werk maken van wat ik jullie geleerd heb. Dan moet je ze recht verschaffen. Door te blijven geloven in de boodschap van vrede en gerechtigheid, door te werken aan een betere wereld in het groot en in het klein. Dat kan door goed te zijn voor elkaar en ieder te geven wat hem toekomt.

De zalving van Jezus door deze vrouw openbaart ten diepste zijn identiteit. Zij toont dat Hij de Messias is! De gezalfde, de verlosser, het koningskind van God. Hij is die olie meer dan waard! Nu weet iedereen het, hij is het die komen zou om te redden wat verloren dreigt te gaan.

Wij zijn ook kinderen van God en de moeite waard om gezalfd te worden. Het zal ons sterken en kracht geven, maar ook doen ontdekken wie wij ten diepste zijn; mensen geschapen naar Gods beeld en gelijkenis.
Mensen die net als Jezus op onze levensweg voor moeilijke beslissingen staan. Mensen die weet hebben van kwetsbaarheid en pijn.
Moge de olie ons rust geven en de kracht om de weg te gaan die voor ons ligt. Dat we niet afgeleid worden, maar ons steeds kunnen richten op het goede. Dan kunnen wij ook blijven getuigen van de Goede Boodschap van Jezus, tot zijn en onze gedachtenis.

3 oktober 2010