Jesaja 25, 6-10a, Matteus 22, 1-14

“Doe normaal joh! Nee doe jij normaal!” Het zou een moderne versie kunnen zijn van een gesprek tussen de profeet Jesaja en God. Op de berg Sion is een feestmaal neergezet met rijkelijk eten en drinken. God had dit beloofd aan de mensen die een slechte tijd achter de rug hebben. Ze hebben last gehad van verdrukking, honger, armoede, oorlog. Ja, alle grote rampen kennen ze van dichtbij. Dan komt Jesaja met een verrassende boodschap op de proppen. Na al dat geweldadige gedoe, vraagt hij mensen om te stoppen met vijanddenken. Alle mensen, ook zij die tot voor kort tot de verdrukkers behoren, gaat Jesaja uitnodigen om deel te nemen aan het vredesfeest. Jesaja kiest voor de weg van de universele vrede, met bevrijding en gerechtigheid als zijn belangrijkste feestthema’s. Wat een Goddelijk initiatief!

Wauw, dacht ik, kan iedereen zomaar meedoen aan dat hoogverheven feestje. Is er zo weinig nodig om lid te worden van Gods vierende gemeenschap? Voorheen waren alleen de Joden uitverkoren door God. Wij verheugen ons in de wetenschap dat sinds het begin van onze jaartelling, wij Christenen ook Gods oogappels zijn geworden. Door de weg die Jesus voor ons ging en de verhalen die hij meegaf aan zijn opvolgers. Daar bleef het niet bij. Want 5 eeuwen later gaf Boedha zijn visie op het uitverkoren leven. Hij droeg mensen op het goede te zoeken. En in de 7e eeuw kreeg ene Mohammed een openbaring en wisten de moslims uit zijn naam zich op pad gezet als uitverkorenen. En zo ging het verder. Of nee sneller dan het licht nog even terug in de tijd. Want al eerder in de IJzertijd, ontstond de traditie die we nu kennen als Hindoeïsme. Waar gelovigen leven vanuit het wereldwijde visioen van voorspoed en geluk.
Zijn al die volgers van de grote religieuze stromingen op deze wereld, welkom op Gods berg om daar het vredesfeest, liefst Bourgondisch in te zetten tot in de eeuwigheid?

Mattheus werpt een bijzonder licht op deze vraag, met zijn vertelling over een Koninklijke bruiloft. Het begint heel gewoon, als de koning alle hooggeplaatste gasten uitnodigt voor de trouwerij van zijn zoon. Stel je voor de bruiloft van het jaar, waarvoor kaarten worden verstuurd naar graag geziene gasten. ’s Avonds leest de koning via zijn i-phone de reacties die binnen stromen:

• Sorry wij zijn er niet, druk met Voice of Holland! Muzikale groetjes, Nick & Simon.
• Crisis, het is niet normaal zo druk als we zijn. Geen tijd voor feest. Hoi, Ministers Rutte en de Jager
• Te druk met de stad besturen tot 1 februari, Groet, burgemeester Thom de Graaff
• En zo gaat het maar door met afzeggingen ...

Perplex is de koning. Hij gelooft zijn eigen ogen niet. Dat kan niet en hij stuurt de koeriersdienst er op uit om zijn gasten alsnog te overtuigen om te komen. Helaas zijn medewerkers treffen vooral dichte deuren. Sterker op diverse plekken, worden ze hardhandig de straat weer op geschopt door de portier.

Het maakt de koning woest. Dat kan toch niet waar zijn, geen gasten op zijn feest. Dan smijt hij de uitnodiging via tweets, hyves, facebook, billboards en dure reclamespotjes de ether in: Iedereen is welkom!
En dat werkt!
Daklozen, vreemdelingen, gepeste kinderen en eenzame ouderen. Werkloze mannen en overwerkte vrouwen, allerlei vreemde types, melden zich aan de deur van de feestzaal. Die zit binnen de kortste keren vol.
Voor het feest echt los barst, is er nog een incidentje. Eén genodigde wordt buiten de deur gezet. Een POWnews journalist, die dacht dat hij wat scherpe, kritische uitspraken over het deurbeleid kon noteren, kan weer vertrekken.

Wat zit in dit bizarre verhaal verstopt? De koning is net als God machteloos, als hij merkt dat zijn uitnodiging niet wordt geaccepteerd, om het leven te komen vieren. Ieder mens is namelijk vrij. Ook God heeft de mensen niet aan een touwtje en een feest laat zich niet dwingen. Daar kies je in vrijheid zélf voor, wil je überhaupt iets kúnnen vieren.
Want het feest is een symbool. Daar komt de verbinding tot stand met God, die ieder van ons pro Deo aangeboden krijgt. De mensen die tijd en ruimte maken om op zijn uitnodiging in te gaan, zijn meer dan welkom.
Mits ze de goede focus hebben. Dat blijkt bij het incident rond het dragen van een feestelijke snit. God verwacht geen smoking of galajurk. God verwacht dat je leeft vanuit je hart. Waarin het ‘in goede doen zijn’ voorop staat. Leven vanuit de overtuiging dat je het met elkaar mooier, warmer, zorgzamer kunt maken. Door te ontvangen én te delen. Waar de liefde niet alleen van God komt, maar ook van ons mensen onderling.

Ook ons wordt gevraagd, wil je gaan staan in zijn Licht? Wil je de verbintenis aangaan en stappen in de schat van Gods liefde?
Juist in deze tijd lijkt het er op dat de liefde slechts van één kant komt. De meeste mensen zijn druk met zichzelf, het najagen van materiële zaken of nog erger, het achteloos voorbij leven aan de zorgen van anderen.
Wie liefde en vreugde wil delen, nodigt om te beginnen uit wie je dierbaar is. Als die naaste mens niet in die feestelijke stemming wil delen, is het goed je eigen blik te verruimen.

Zoals we ook hier in de Ontmoetingskerk proberen te doen. Ruimte voor mensen die leven vanuit de katholieke en protestante traditie. En ook voor mensen die zoekende zijn, wat zingeving vermag. Die gemeenschap vorm proberen te geven in beproefde en nieuwe vormen van vieren.
Of mensen die hun leven ten dienste van de wijk willen zetten, door koffie te schenken, te zingen met elkaar of een inspirerend verhaal te vertellen.
Het gaat om de dialoog die we zoeken, zowel met elkaar, als met wat ons verbind met de eeuwige, die ik God noem. Een verbond gebaseerd op wederkerigheid, aandacht, respect en ruimte. Waarin we elkaar bereiken, herkennen en waar de Geest volop waait en er vertrouwen tussen mensen is of groeit.

Zo schept God een feestelijke context voor ons, als wij met hem contact blijven zoeken. En er is die belofte die profeten als Jesaja en Jesus ons niet voor niets doorgeven. Als je durft te leven in dat perspectief, zegt God:
ik zal er zijn.
Dat is een belevenis, waar je elke dag wel voor uitgenodigd wilt worden.

Weekend 7/8 oktober 2011