Lezen:2 Koningen 4: 18-21, Marcus 1: 29-39

Ieder vertelt graag succesverhalen, op verjaardagen en recepties hoor je bijna niet anders. Dat wat slaagt, dat wat goed gaat wordt genoemd.

Veertien dagen geleden hebben we daar in de kerk ook aandacht aan besteed, het ging toen over : ‘het goede nieuws’, Gods goede nieuws, eerst door Samuel en dan door Johannes de Doper.

Gods goede nieuws is zijn Woord en daarmee zijn toekomst. Verwezenlijkt in Jezus, Gods vleesgeworden woord, Gods weg naar de toekomst. Maar dat goede nieuws is juist zo goed, omdat het uitzicht biedt in een wereld waarin goed nieuws schaars is. Ons nieuws is bijna altijd slecht nieuws.

We hebben een klein stukje gelezen uit 2 Koningen, onderdeel van een veel langer gedeelte waarin de profeet Elisa werkzaam is. In dit hoofdstuk worden twee  vrouwen beschreven die het moeilijk hebben; weinig tot geen goed nieuws. En dat in een tijd die ook weinig goeds bracht. Syrië is vrij machtig en bedreigt voortdurend de soevereiniteit van Israël. Joram en Jehu zijn dan de koningen van het zwakke tienstammenrijk zo 850-800 v.Chr. Een land dat, als het nu zou bestaan, door geen enkel ander land zou worden erkend. Door een staatsgreep na de dood van Salomo viel het land Israël uiteen in Juda met Benjamin, het tweestammenrijk en de andere tien in het tienstammenrijk Israël. Los van de Jeruzalem, los van de tempel en los van God wordt dit tienstammenrijk meestal geregeerd door corrupte vorsten, die met de God van Israël weinig verband hebben.

In een corrupt land, waar God geen rol speelt, valt het niet mee profeet te zijn van die God. Misschien juist daarom worden er door Elisa tekenen van het goede nieuws gegeven, voorbeelden van ellende en wat het goede nieuws daarmee zou doen. Eerst een arme weduwe, die wordt geholpen en dan het echtpaar zonder kinderen, dat eerst een kind krijgt en het dan weer verliest, kan het erger?

Jezus komt in een Israël waar voor godsdienst maar een zijdelingse plaats is. De Romeinen heersen en godsdienst wordt geduld binnen de grenzen van de politieke macht. Ook Hij geeft in die situatie tekenen – en niet meer dan dat – van Gods goede nieuws. Midden in die onoverzichtelijke situatie komt het goede nieuws. Zeker nog niet structureel, maar slechts als tekenen, beelden van het goede nieuws. Zo wordt ook de schoonmoeder Petrus genezen.

De jongen zal later wel weer gestorven zijn, de vrouw misschien wel weer ziek, maar toch. God verschijnt midden in de gebrokenheid en zet daartegenover het goede nieuws. Het is in de gelezen gedeeltes aan alles zichtbaar dat God aanwezig wil zijn met zijn goede nieuws:

Elisa (אלישע) betekent:  ” Mijn God is redding“. Jezus (Joshua) betekent: “God is redding”. Het zit dus al in de naam besloten wat er door deze mensen gaat gebeuren. In onze namen zit dat misschien niet zo besloten, maar ook wij zijn geroepen het goede nieuws van God in woord en daad gestalte te geven, tekenen van Gods toekomst.

Structureel zullen we, per persoon, net zo min iets kunnen veranderen aan het wereldgebeuren en aan alle ellende die er is, maar twee dingen mogen we daarbij niet verkeerd interpreteren:
1.    Dat God onmachtig is. Teleurgesteld over het feit dat God niet ingrijpt, wanneer wij dat graag zouden zien, kun je op de gedachte komen dat geloven ook niks helpt, omdat God ook niets tot stand kan brengen.
2.    Dat wij er ook niets aan kunnen veranderen. Dat kan leiden tot onverschilligheid, tot het niet meer bezig zijn met wat God voor ogen staat.

God is vanaf het begin betrokken op het goede. Zijn toekomst is een hele schepping en wij mogen in zijn naam, tekenen van dat goede nieuws plaatsen op onze weg en op die van mensen om ons heen die die lichtpunten wel kunnen gebruiken. Zo bemoedigen wij elkaar en wordt zijn gemeente bron van het goede.

In zijn naam gedoopt, betekent dat je zijn naam draagt wat er ook gebeurt, want God is en blijft redding, ook al is dat structureel nog niet zichtbaar gemaakt door wie in hem geloven. Het goede nieuws is op aarde geplant en Elisa en Jezus worden vandaag nog genoemd omdat het goede nooit verloren gaat.

Amen