Het is nu echt een feit, we hebben in de Ontmoetingskerk een kapel. Ja, dat zeg ik zo, want natuurlijk was er altijd al een Mariakapel, maar die was alleen van de parochie.

Daar zaten schuifdeuren voor en die gingen dicht wanneer de protestantse dienst begon. Want, moet je nagaan, daar stond een heus Mariabeeld!

Eerst, ik denk dat het een jaar of vijf geleden is, hebben we het gewaagd om de schuifdeuren open te laten tijdens de protestantse dienst en dat ging goed.

Het leverde me wel een vraag op van een parochiaan die me vroeg:”Geloven jullie ook in Maria?” Ik heb toen naar waarheid geantwoord, dat zij zelfs voor de meest rechtzinnige calvinist altijd de moeder van Jezus blijft en dus was het antwoord:”Ja, ook wij geloven in Maria”, alleen heeft een protestant daar geen beeld bij.

De katholieke Mariakapel is nu, na veel en goed overleg Kapel geworden. Nee, Maria is niet verloren gegaan, haar beeld staat er nog steeds en is nu zelfs in glas en lood van buitenaf zichtbaar, maar nu is haar licht verbonden met dat van de duif, symbool van de Geest en onderdeel van het logo van de PKN (Protestantse Kerk in Nederland).

Nu kan een ieder daar een kaarsje aansteken. We hebben nu een kapel.