Zo, op de derde dag na de marathon van Rotterdam is de spierpijn redelijk verdwenen. Wat een happening! Ik heb al heel wat marathons gelopen, maar meestal op zaterdagen of, zoals in Utrecht, op paasmaandag, maar nu, door vrienden aangespoord, dan eens op zondag en dan ook maar direct die van Rotterdam. ’s Zaterdags al vertrokken met 14 personen van onze renclub HUF(‘Houdt U Fit’, jawel!) en zondagsmorgens om 11.00 uur vertrekken voor ruim 42 kilometer rennen (lopen zoals wij dat noemen).

Het wonderlijke met hardlopen is, zo vind ik, dat je eigenlijk aan niets denkt. Je ziet de omgeving en geniet daarvan; de havens, de brug, de bekende gebouwen van Rotterdam, al de duizenden mensen langs de kant en alle medelopers, maar je hoofd is leeg! Wat een heerlijk gevoel! Voor mij is hardlopen mediteren, je hoofd leegmaken, zodat je weer open kunt staan voor nieuwe uitdagingen, nieuwe contacten en oude relaties, zoals die met God.

Ik las, jammer genoeg te laat, op internet dat er ook een speciale marathon kerkdienst was gehouden op zaterdagavond in de Laurenskerk, door mede marathondominee Guus Koelman. Voor deze dienst werd de passende titel gebruikt: “spirituele warming-up”. Ik kan me daar veel bij voorstellen en zou dan de marathon zelf de ‘spirituele uitdaging’ willen noemen.

Het kostte me ruim 3200 cal volgens mijn elektronica, dus na de loop weer met twee benen op de grond: een lege maag, dus lekker eten!

Zouden we vanuit de Ontmoetingskerk ook eens moeten organiseren: samen een stuk hardlopen, wie kan doet mee. En een spirituele warming-up.

Johan Dorst