In het vroege voorjaar was het kaal in Dukenburg. De hoge bomen langs de van Apelterenweg zijn gerooid. En nu in de zomer staan er jonge bomen vol in blad. De bermen zijn rijkelijk voorzien van fraaie bloemen. Het is een kleurrijke pracht. Wonderlijk hoe zoveel zaad ontkiemen kan, wat eens een berg zand en blubber was.
Trots staan de halmen te wuiven in de wind, bloeien de klaprozen al weken. Bij zoveel bloemenpracht zie je dat onkruid niet bestaat. Er zijn alleen maar kruiden.

Wat wij onkruid noemen is dat kruid wat ons niet bevalt of in de wegstaat. Wie heeft nog nooit van heerlijke brandnetelsoep genoten, of vindt zijn rust in lekkere kruidenthee ... ?

Alle kruid is van waarde ... Het is een kwestie van kijken, kennismaken en er voorzichtig aan wennen. En vooral het geduld bewaren om de mooie bloemen tot wasdom te laten komen. Het is maar goed dat het (on)kruid niet bij voorbaat is verwijderd. De bermen aan de van Apelterenweg tonen ons nu een vruchtbaar en kleurrijk geschakeerd Dukenburg! Een droom die uit is gekomen ... ?!