Het is al enige tijd windstil op deze blog. Alsof er met Pasen en daarna niets gebeurd is.
Niets is minder waar. Soms gebeurt er zoveel dat er geen woorden voor zijn of er te weinig tijd is om er woorden voor te vinden. Het past eigenlijk ook wel bij de tijd tussen Pasen en Pinksteren waarin de leerlingen van Jezus achter gesloten deuren zwijgend bij elkaar zaten, wachtend op … op wat eigenlijk?

Komend weekend vieren we dat de deuren opengeblazen werden en die leerlingen Geestdriftig naar buiten traden om een blijde boodschap te verkondigen.

Dit weekend zal er ook bij ons op allerlei manieren gevierd worden dat de Geest waait waarheen ze wil en mensen in beweging zet met een feestelijke vormselviering en verhalen over herwonnen Geestkracht. En Pasen en Pinksteren zullen dit jaar op één dag vallen, op pinkstermaandag om 11uur wel te verstaan als het gemengd koor haar abrupt afgebroken paasgezangen zal zingen. Zij (en wij met hen mee) zingen met een dankbaar hart het Halleluja van Händel, nu de man, wiens hart stilstond in de paasnacht, het horen kan. Live of in ieder geval via de webradio.