Het is vandaag goede vrijdag. Met altijd die terugkerende vragen: wat is er goed aan als er iemand vermoord wordt? Waarom gebeurt het steeds opnieuw?
Vanavond lezen we: ieder huis zijn eigen kruis, het is waar wat ze zeggen. Alle staties van de kruisweg zien we dagelijks op het journaal. Vandaag staan we stil bij zijn lijden en het lijden van zovelen die gemarteld worden, die hun leven geven terwille van anderen, die ook de beker leeg moeten drinken tot de bodem. Het doet pijn, gisteren in de teamvergadering waren er ook weer zoveel lijdensverhalen van mensen met elkaar als pastors te delen … Samen bidden om een uitweg helpt soms om moed te vatten, de hoop te bewaren, eerste stappen te zetten op een nieuwe weg. Het kruis in onze kerk is groen, kleur van hoop. Dat blijft zichtbaar onder de paarse doek die er nu overheen hangt. Vandaag delen we de pijn, gedeeld smart, halve smart. Morgen breekt zoals belooft het licht door …