Het feestweekend waarin we hoofdkoster Trudy bedankten voor 23 jaar trouwe dienst is alweer voorbij. Moe maar voldaan ging Trudy zondag naar huis en ik ook. Ik maakte namelijk het hele programma mee van zaterdagavond half 7, om elf uur thuis, zondagmorgen om half 9 beginnen met de eerste van drie vieringen en de afsluitende koffie met Gregoriaanse huldezang Jubilate tot besluit.
Zoals het hoort bij een goed feest is er voor- en napret. Napret om de volop meegezongen liedjes, om het stukje cabaret waarin wij als pastores een kijkje gaven in de soms onmogelijke opgaven waarvoor we de kosters stellen. De vele activiteiten en de verschillen in traditie tussen katholiek en protestant maken dat er soms, vooral op een zondag, precies tegenover gestelde zaken moeten worden klaargezet.
De bijbellezing (dit weekend hetzelfde in het rk-lectionarium en het protestante leesrooster) maande ons om ons niet teveel zorgen te maken. Door de inzet van feestcommissie, kosters en vrijwilligers was dat voor het feest niet nodig: alles was tot in de puntjes verzorgd. Alle lovende woorden aan het adres van Trudy waren een preek op zich: de geschonken koffie en de schone tafelkleedjes werden zeer gewaardeerd maar wat er echt toedeed was het praatje en oprechte aandacht voor ieders wel en wee. Maak je niet bezorgd over wat je zult eten en drinken, zoek eerst Gods gerechtigheid en dan zullen al die andere dingen erbij gegeven worden (Mat 6:33): Wees aandachtig en open naar de mens tegenover je, en de koffie wordt je erbij (in)geschonken.