Tijdens een gesprek vertelt een mevrouw opeens: "Ik heb vannacht slecht geslapen, Jeanne!" Ik vraag haar wat het is dat haar uit de slaap houdt. En ze vertelt een stukje van haar levensverhaal. Zorgen uit het verleden en gebeurtenissen uit het heden waar ze zich zorgen om maakt. Het is heel veel en ik kan me goed voorstellen dat ze daar wakker van ligt. We praten een tijdje en dan vraagt ze om samen te bidden.

We maken een kruisteken en vragen God om ontferming, om troost en kracht … Midden in het gebed zegt ze: "En een extra Weesgegroetje!" We bidden verder en sluiten de gebeden af met twee 'Wees Gegroetjes'’. Het doet haar zichtbaar goed.

We praten weer verder en ze vertrouwt me toe dat ze geen medicijnen gebruikt behalve een pilletje om in te slapen … Ik zie dat de rozenkrans naast haar bed hangt en vraag of ze die ook wel eens bidt.

Jezeker, elke avond voor ik ga slapen en ook wel als ik 's nachts wakker wordt. Het geeft haar rust. De 'Wees Gegroetjes' werken haast als een mantra die rustgeven en de maalstroom in haar hoofd doet stoppen. Is het het pilletje of de gebeden van de Rozenkrans die haar uiteindelijk in slaap doen vallen en om even rust te vinden?