Zondagmorgen tijdens de ontmoetingsviering vergaten we bijna de geloofsbelijdenis te bidden.
Dat was jammer geweest want er staat zo mooi in wat we geloven en van daaruit proberen te doen en te zijn als geloofsgemeenschap. Dat samen uitspreken geeft me een sterk gevoel van samen ergens voor staan. Grote woorden die aangeven dat we er nog lang niet zijn maar wel de richting aangeven. Een soort toetssteen ook voor te maken keuzes in het leven van alledag.

Ik geloof in God die hetlicht geschapen heeft, leven geeft, liefde en vrede.
Een God die vuur is en levenskracht,
vergeving schenkt en telkens nieuw kansen geeft op geluk.
Die mij oproept ´er te zijn voor een ander´.

Ik geloof in Jezus Christus
die leefdevanuit Gods liefde
en onvoorwaardelijk hield van mensen.
Hij deed wat God graag wilde:
zieken aandacht geven, wie doodgezwegen worden stem geven,
wie gemeden worden als de pest opnemen.
Niemand ging hij uit de weg, in zijn nabijheid komt ieder tot zijn recht.

Ik geloof in de Geest
die waait waarheen zij wil
die ongezien goed doet
waar leven dreigt weg tekwijnen.
Gods Geest wordt voelbaar
in woorden die gesproken worden recht uit het hart.
Gods Geestkracht wordtzichtbaar
waar mensen solidair zijn met elkaar.

Ik geloof dat we zo op weg mogen gaan
om een gemeenschapte vormen
die de roepsem van God wil horen
en de vragen van mensen probeert te verstaan.
Waar we zo gemeenschap zijn
kan recht geschieden aan ieder mens
ligt de toekomst open
naar het land dat bevrijding heet.
Amen dwz moge het zo zijn!