3

Pastor aan het woord

Oplaadpunten

joska
Joska van der Meer

Na een gezellig bezoek aan vrienden in Zeeland stonden we klaar voor vertrek voor de terugreis. We zwaaiden nog even ... om even later weer uit te stappen. De auto wilde niet starten, de accu was leeg.

Een vriendelijke buurman schoot te hulp met een laadkabel en de auto startte weer. “Het eerste halfuur niet laten afslaan, dan komt het allemaal goed”. Geen probleem dachten we, de terugreis was ruim twee uur en dan zou de accu wel weer helemaal opgeladen zijn.
Na een kwartier stonden we weer stil, voor een open brug dit keer. De hellingproef was nog nooit zo spannend! Gelukkig sloeg de motor niet af en kwamen we veilig thuis.

Je eigen accu

Toen ik jaren later oververmoeid thuis zat, zei iemand: “Je hebt je accu leeg getrokken en dan duurt het een tijd om die weer op te laden.” En ik dacht meteen terug aan dat voorval. Na het opladen moet je ook nog leren rustig te rijden zonder af te slaan, dus doorgaan zonder door te slaan. Ik heb dat vaak herhaald bij mensen die oververmoeid waren of kampten met een burn-out. En kreeg dan direct de vraag: “Maar hoe doe je dat dan, je eigen accu weer opladen?”
Voor het opladen van elektrische auto’s is essentieel dat je weet waar je dat kunt doen. Dat kan ook gelden voor je fiets of je telefoon, tijdens een lange tocht. Inmiddels zijn er apps waarmee je laadpalen snel kunt vinden. De zorg voor het tijdig opladen van onze apparaten gaat ons doorgaans wel goed af.
Maar waar zijn de oplaadpunten voor onze ziel? Want we hebben lastige maanden achter de rug en zijn helaas nog niet uit de coronacrisis. Dit vergt veel van mensen. Hoe laad je jezelf op als je je leeg voelt? Waar laden we ons samen aan op als geloofsgemeenschap?

Weer opladen

In de start van het nieuwe kerkelijk werkjaar gaan we daarom samen op zoek naar onze ‘oplaadpunten’. En proberen om daarvoor ruimte te (blijven) maken. Hopelijk geeft dat ons nieuwe kracht en energie, maar ook flexibiliteit om de voortdurende onzekerheid aan te kunnen. In het voorjaar merkten we al dat het heel verschillend is waar mensen energie uit putten. Het beperkte sociale contact sneed sommigen door de ziel, maar anderen vonden het wel even lekker rustig. De één laadt op van lichamelijke activiteit, zoals sporten, wandelen, fietsen, de ander van geestelijke activiteiten zoals lezen, weer anderen van het bezoeken van musea, kerkdiensten en voorstellingen. Sommigen zijn het liefst zelf actief, anderen laden op door zich door te kijken en te luisteren.

Ruimte voor rust

Hoe zorg je ervoor om opgeladen te blijven? Dat is lastig, maar Jezus kan daarbij helpen. Te midden van alle zorg die hij had voor de ander maakte hij steeds ook tijd en ruimte voor zijn eigen rust en contact met God. Het duidelijkste staat dat in Mattheus 14:
Toen Jezus hoorde dat Johannes dood was, ging hij per boot naar een afgelegen plaats waar hij alleen kon zijn. Maar de mensen kwamen het te weten en volgden hem over land. Toen hij de menigte zag voelde hij medelijden met hen, genas hen en gaf hen te eten. Daarna stuurde hij de mensen en zijn leerlingen weg en ging de berg op om daar alleen te bidden.
Zo leeft hij ons het voornaamste gebod ‘Heb God lief en de naaste als jezelf’ voor. Dat was zijn oplaadpunt.

Plug and pray

Ik las over een kerkgemeenschap die mensen de mogelijkheid biedt om zowel hun auto als hun eigen accu weer op te laden. Een andere kerk noemt zichzelf ‘oplaadpunt voor goed nieuws’.
Als Ontmoetingskerk hebben we (nog?) geen oplaadpalen voor de deur. Maar we willen wel - met verschillende activiteiten, ontmoeting, rust en bezinning - een oplaadpunt zijn, voor ieder die wat energie en geestkracht wil bijtanken. Komt u naar onze P&P?

Pastor Joska van der Meer


stopcontact vlaggen

Hoe laad je jezelf op als je je leeg voelt?
Waar laden we ons samen aan op als geloofsgemeenschap?

opladen
plugenplay

Pag. 3

Jaargang 34 - nummer 4- 3 september 2020