v-1.jpg
Lezingen: Genesis 1; Marcus16:1-8
Pasen

Vluchten, vechten of bevriezen. Dat doen mensen, als er iets ergs gebeurt. Als je hart breekt, een dierbare doodgaat.

“Ik heb na zijn dood vrienden verloren en er nieuwe bij gekregen”, vertelt een nabestaande.  
Ook bij het lijden en de dood van Jezus zijn getrouwen weggevlucht. Anderen staren als versteend naar het  kruis. Zo niet de drie vrouwen die in de vroege morgen in actie komen. Maria van Magdala, Maria de moeder van Jacobus en Salomé gaan Jezus voor het laatst verzorgen. Bij het graf gekomen, zien ze dat de zware steen is weggerold. Wat afgesloten was, ligt open!

180401Joska 1180401Joska 2

Terugdeinzen past niet bij deze vrouwen, ze gaan onverschrokken naar binnen. In het donker gloort er licht. Maar dan zien ze: het graf is leeg! Wie doet zoiets? Iemand uit die lange rijen graf-en mensenschenders die in alle tijden vette strepen zetten door het licht? Met wapens, misbruik, geweld ontnemen zij hun slachtoffers alle vertrouwen, hoop en liefde. Zo ook deze drie vrouwen. Het geschonden graf doet de vrouwen bevriezen, alle beweging, alle daadkracht is weg.

De harde werkelijkheid dringt door: hij is er niet meer, voortaan wordt het brood met één minder gedeeld. Er is geen lichaam meer om voor te zorgen, om vast te pakken of om door aangeraakt te worden. Er is alleen de leegte. Leegte die niets of niemand vullen kan. Maar dan ontluikt Pasen.

180401Joska 3180401Joska 4                   
Het graf is niet leeg! Er zit een in wit geklede jongeman met een boodschap van Godswege: Wees niet bang in deze leegte. Jezus is inderdaad niet hier. Want hij is jullie vooruit gegaan naar Galilea. Ga ook weg van deze plaats van dood en verderf, ga terug naar het Leven!
De vrouwen vluchten naar buiten. Zo hevig geschrokken dat ze niemand iets zeggen. Als ieder zwijgt, blijven wapens, misbruik en geweld oppermachtig. Zo blijft lijden en last, eindeloos.
Toch is het afkeren van het graf een keerpunt. Daar ontluikt een nieuw begin. Ze beginnen aan die lange weg naar Galilea. Ze slaan de weg in naar het Leven!

180401Joska 5180401Joska 6
Pasen ontluikt: in #me too. In scholieren die genoeg dode vrienden hebben gezien en zich keren tegen de machtige wapenlobby. In vredestichters. In atleten van de Paralympics met hun opstandingsverhalen. In iemand die na tijdenlang zwijgen gaat praten. In ervaringsdeskundigen die hun gebroken levensverhaal vertellen en laten zien dat je uit die gebrokenheid kunt verrijzen.
Eén vogel maakt nog geen zomer, maar kijk: er komen er steeds meer die laten zien waar het op aan komt: Vrede en Verrijzenis.

180401Joska 7

Een dichter schreef hierbij:

Waar vogels hun weg vinden
V van vrede, vrije vlucht,
Iicht een vuur op
Richt een vuurzuil op
Richt zich een vuurzuil op
en breekt door ...

Jan Maurits Schouten *

Dit vuur ontdooit de vrouwen. Gaandeweg wordt de vlucht een bewust GAAN. Ze gaan weer naar het vuur van het begin van Jezus optreden én nog verder terug naar Ruach, de levensadem van in den beginne, toen alles nog goed was. Ze worden boven vrees en vragen uitgetild en ontdekken: de leegte is niet leeg. Ze is geladen met een nieuw begin. Zelfs, zegt de V van Verrijzenis, als we aan ons levenseinde komen ... Pasen zet alles open.
180401Joska 8 
Kijk daar gaan ze, krachtige mensen van de weg. Een stroom van komen en gaan. Eerst naar het graf om net als Petrus en de andere leerlingen zelf te zien “hij is niet hier”. En dan gáán: de omkerende beweging maken, van de dood af naar het Leven!
Vandaag staan wij op het keerpunt, bij dat lege graf.

180401Joska 9Laten we ons aansluiten bij die stroom van mensen die de draai maken van geweld naar vrede, van dood naar Leven.

Laten we ons voegen bij die vlucht vrije vogels    die samen de V vormen van Vrede en Verrijzenis.  

Laat Pasen verder ontluiken tot een zalig Pasen!

 

* Volledige gedicht zie www.annethoss.de/weitere-arbeiten/

 

 

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )