v-2.jpg
Lezingen: Lucas 1:39-45
4de Advent

Nog even en het echte ont-moeten kan beginnen. Voor sommigen is het zelfs al begonnen, de laatste schooldag zit erop, het weekend is begonnen, tijd en ruimte om de kerstdagen voor te bereiden.
Voor anderen zijn dit de dagen van ‘moeten’, de dagen dat alles perfect moet, dat je naar familie en kerk moet ... hoezo ont-moeten?
Het zijn ook de dagen van ontmóeten, open staan voor elkaar, contact opnemen met wie je allang niet meer sprak, bijzondere bijeenkomsten waar mensen van verschillende achtergronden elkaar treffen, live en op TV-programma’s.
Het zijn ook de dagen van de pijnlijke afwezigheid van ontmoetingen, van eenzaamheid, dat extra hard voelen dat je er alleen voor staat.

Deze dagen is het diepe duisternis of glans en glitter, oplaaiende ruzies of pais en vree.

Te midden van deze dagen van licht en donker zet de evangelielezing de tijd even stil. Ze laat ons focussen op een ogenschijnlijk kleine alledaagse gebeurtenis: twee vrouwen ontmoeten elkaar. Het leesrooster laat ons alleen die ontmoeting lezen. Andere jaren volgt meteen het Magnificat, het danklied van Maria die de wereld op zijn kop zet. De ontmoeting is dan slechts de opmaat. Maar vandaag staat de ontmoeting centraal.
Daar staan ze zoals je dat weleens in films ziet. Twee mensen midden in een wereld die doordraait maar voor hen staat de wereld even stil. Ze hebben alleen oog voor elkaar, zij staan in de spotlights. In het evangelie zijn dat vandaag twee vrouwen die glanzen, stralen zoals alleen zwangere vrouwen dat kunnen. Ze stralen ook van het weerzien.
Maria kent het verdriet van Elizabeth, hoe ze gebukt ging onder haar ongewilde kinderloosheid. Het verdriet verdubbelt de vreugde om de zwangerschap. Licht dat door het donker heen breekt. Gouddraad.

181222Bij een gespreksgroep deze week versierden we de kerstboom die in de hal staat. We zochten de glans en lichte kant op. Er waren kerstballen met de vraag: wat geeft glans aan jouw leven? Sterren voor wat je jezelf en anderen toewenst. En gouddraad om het gouden randje van je leven mee te markeren.
Toen dat gouddraad uit de verpakking kwam, bleken het twee kleuren te zijn: goud en zwart. Het gouden randje had een rouwrandje. Sommigen knipten het zwart eraf. Maar iemand anders zei: ‘ik laat het juist zitten want door alle donkere en moeilijke periodes in mijn leven, zie en waardeer ik nu veel meer de gouden randjes!’

Het had een uitspraak van Elizabeth kunnen zijn. Misschien is zij daarom ook de eerste die de onverwachte zwangerschap van Maria ziet en voorziet van een gouden randje.
Alle onzekerheid van Maria verdwijnt door de warme woorden en het lachende gezicht van Elizabeth. Maria en Elizabeth laten ieder op hun eigen manier het donker niet de overhand krijgen en omarmen onbevangen het licht.

Zie ze daar staan
Maria en Elizabeth,
zij zijn van die mensen waardoor de hemel openbreekt.
Zij dragen zelf het licht.
Zij spreken worden om je aan te warmen.
Zij zijn van hoop het lachende en wenkende gezicht
Zij durven zelfs Gods goddelijk licht met zich mee en uit te dragen!

Deze ontmoeting laat zien wat mensen voor elkaar kunnen betekenen als ze het aandurven elkaars deelgenoot te zijn, het lief en leed samen vol hoop en vertrouwen te dragen.

Te mooi om waar te zijn?

Ik heb het deze week rond die kerstboom zelf zien gebeuren. En bij de koffie vrijdagochtend vertelde een cliënt van de Voedselbank over haar ervaring van een kerstontbijt waarin mensen elkaars deelgenoot waren van het lief en leed van de armoede.

Ik ken ook genoeg verhalen waarin het niet lukt. Dat er geen tijd en ruimte is om open te staan voor elkaar. Dat we elkaar ongezien voorbij lopen. Dat de ontmoeting oppervlakkig blijft. Dat het echte antwoord op de standaardvraag ‘Hoe gaat het ?’ niet gegeven of niet gehoord wordt. Dat we soms zelf het licht dragen en warme woorden spreken maar lang niet altijd.

Dat doet pijn. In deze viering van in-en ommekeer mogen we ons onvermogen, onze onmacht, ons falen in echte ontmoetingen uitspreken voor God en elkaar. Om te ontdekken dat we allemaal mensen zijn die dingen doen waardoor soms de hemel openbreekt maar lang niet altijd. Maar om daar ook niet onder gebukt te blijven gaan en een nieuw begin van Licht en Leven te krijgen, voor onszelf en in onze omgang met anderen.

Laat deze kersttijd een tijd van ont-moeten zijn: van rust en bezinning en van openstaan voor elkaar. Laten we alle keren dat we elkaar voorbij liepen, niet zagen staan, met spijt in het hart aan God en elkaar voor leggen. Laten we alles wat echte ontmoeting in de weg staat opruimen. Dan zijn we klaar voor Kerstmis. Dan is er alle tijd en ruimte om onbevangen open te staan voor de ontmoeting met God die tot ons komt in een kwetsbaar kind.

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )