v-2.jpg
Lezingen: Gen. 14:18-20; Luc. 9:11b-17

Ik ga mee op reis en neem mee ... te veel. Ik ben thuis en deel ... te weinig.
Als je elkaar een tijd niet gezien hebt, is er veel te vertellen aan elkaar.
Jezus heeft zich er vast erg op verheugd om de reisverhalen van zijn leerlingen te horen. En zijn leerlingen willen ze dolgraag vertellen. Wat ze gezien en gedaan hebben. Wat hen makkelijk af ging en wat spannend is geweest.
Hun eerste reis alleen zonder Jezus was immers toch zoiets als een examenreis, een buitenlandse stage ... voor het eerst alleen op pad, op jezelf aangewezen, ontdekken wat je kunt (en wat je nog moet leren).
Maar ze zijn nog maar net terug of er wordt alweer een beroep op Jezus gedaan.
Toen de mensen merkten dat Jezus daar was, gingen ze hem achterna. Jezus stuurde hen niet weg maar vertelde hun over Gods nieuwe wereld en hij maakte zieke mensen beter.
Leerzaam voor de leerlingen om meteen weer de meester zelf aan het werk te zien. Maar ook helemaal niet leuk. Tegen de avond vinden ze het echt wel mooi geweest.
“Jezus, stuur die mensen nou maar weg, dan kunnen we nu gezellig samen gaan eten”. Maar Jezus gaat er niet in mee: hij laat hen opnieuw op pad te gaan met bijna niets. Want wat zijn nou 5 broden en 2 vissen voor 5000 mensen?
Jezus vraagt hen opnieuw om vanuit vertrouwen te leven. De leerlingen dachten misschien dat het bij die eerste reis ging om hun opdracht, om het goede nieuws brengen en zieken genezen. Maar het erop dat Jezus ze door ze zo met niets op pad te sturen, vooral iets anders wilde leren: leven vanuit vertrouwen.
Vertrouwen dat het goed komt, hoe dan ook. Vertrouwen dat er genoeg is, hoe dan ook. Vertrouwen dat je gastvrij ontvangen zal worden.
Zoals de priester Melchisedek Abram op zijn terugreis gastvrij ontvangt met brood en wijn én hem Gods zegen geeft. Deze priester Melchisedek wordt in Israel het toonbeeld van een voorbeeldig priester: eentje die zegent, die dankbaar is, het goede benoemt en brood en wijn uitdeelt als brood voor onderweg. Hij geeft en wil niets ontvangen van de buit van Abram, alleen zijn mensen weer in veiligheid brengen.
Zijn volk heeft te lang gedacht dat het niet meer goed komt. Hun vertrouwen moet weer groeien. Melchisedek draagt daar zorg voor.
Het komt goed: ze kunnen weer naar huis terugkeren. Hij deelt het vertrouwen uit in brood en wijn en zijn zegenbede. Zoals veel later Jezus dat zal doen bij zijn laatste avondmaal.

Op deze avond staat Jezus nog midden in het leven en zijn leerlingen hebben voldoende vertrouwen in hem om het gewoon te gaan proberen: delen van wat je hebt. Erop vertrouwen dat dat genoeg is, hoe dan ook ...
Hun vertrouwen wordt niet beschaamd, er is genoeg, er is zelfs brood over! Jezus leert zijn leerlingen te vertrouwen en te delen. Dat mag ons aan het denken zetten over hoe en wat wij delen.

Delen, dat is tegenwoordig niet meer zo moeilijk! Onze mogelijkheden om te delen zijn enorm met internet en sociale media.
Wie heeft er hier een mobieltje? Wie gebruikt pijltje of toets delen weleens? share share Wat deel je dan? Filmpjes, icoontjes, tekst, locatie?
Welke icoontjes verstuur je: het duimpje omlaag emoduimupdown of omhoog? emoduimup Wat voor teksten hate- of blamemail of leuke, lieve teksten?
En welke filmpjes deel je? De grappige filmpjes of de zogenaamd grappige vol leedvermaak? De meest sensationele of weerzinwekkende?
Heb jij het filmpje gezien van de man die zijn aanslag in Christchurch live op internet zette? Het werd er heel snel weer vanaf gehaald toen men in de gaten kreeg wat er te zien was. Maar toch had in mijn middelbare schoolklassen de helft het gezien. Gedeeld gekregen van vrienden.
Als je het voorbeeld van Jezus wil volgen, deel je de hartjes emohart , het duimpje omhoog emoduimup . Dan deel je lieve, attente, leuke inspirerende teksten, mooie foto’s.
En filmpjes die laten zien hoe het zou moeten: de president van Nieuw Zeeland die met een hoofddoek om de nabestaanden troost.

We kunnen elkaar helpen om wantrouwen in te perken en vertrouwen te laten groeien. Door wát we delen. Door de manier waarop we elkaar dingen mededelen.
Melchisedek en Jezus laten zien hoe dat kan. Aandachtig, vriendelijk blijven, daadwerkelijk durven delen. Dingen die je zelf in de hand hebt.
Maar ze laten nog iets zien: het gaat niet alleen om wat jij deelt maar ook wat jij zelf krijgt toebedeeld van anderen. Een bemoedigend kaartje, eten dat zomaar gebracht wordt. Ontvangen is vaak zoveel moeilijker dan uitdelen.
Jezus stuurt zijn leerlingen niet voor niets weg met lege handen. Hij wil ze leren dat het ook belangrijk is om je gastvrij te laten onthalen. Om hulp die je wordt aangeboden in ontvangst nemen.
Abram en Melchisedek laten dat geven en nemen-spel ook mooi zien: afzien van de buit, alleen aannemen wat echt van waarde is.

Ontvangen is vaak zoveel moeilijker dan uitdelen. Maar beide zijn nodig om vertrouwen te laten groeien. Als we delen én durven te ontvangen kan vertrouwen groeien:
Vertrouwen dat er genoeg is, dat het goed komt, hoe dan ook.
Vertrouwen dat je gastvrij ontvangen zal worden.
Dus mocht je op reis gaan, neem toch dat mobieltje maar mee. Niet voor alles wat je dan al handig bij je hebt, maar om te delen: positieve, mooie, lieve berichten. En te ontvangen: een foto van de zonsondergang op een voor jou bijzondere plek, een knipogende smiley emoknipoog of duimpje omhoog emoduimup ….

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )