v-1.jpg
Ziekenzondag

Ziet u ons al zitten rond Jezus, gewoon hier op het gras achter de kerk?
Hoe zou dat voelen … hetzelfde als nu in de kerk?
Nèt als de mensen in het evangelie, zijn wij bij elkaar om iets van God te beleven, ons te laven aan het zingen, de kracht te ervaren van samen bidden, even op adem te komen; om onze pijn en verdriet neer te leggen of gevoed te worden door Jezus’ verhalen en zijn geestkracht. Als Jezus nu leefde zochten wij Hem vast en zeker ook op.
We zongen dat al uit aan het begin van de viering:
Wij zoeken u als wij samenkomen, hopen dat Gij aanwezig zult zijn.

Vandaag op ziekenzondag staan we stil bij mensen die ziek zijn of die lijden aan ernstige beperkingen. Bij hen die opgesloten zitten in verdriet, onmachtig zijn om de pijn te verduren; die misschien zoeken naar handvaten om het leven met zijn vele uitdagingen en moeilijkheden aan te kunnen.
We lopen soms behoorlijk tegen onze vergankelijkheid op en onze aardse gebondenheid zet je denkpatronen klem, soms muurvast, zegt Wijsheid.
Steeds weer blijkt hoeveel honger er is bij mensen naar aandacht, naar begrip, naar genezing misschien, naar hoop op beter…
Is het niet heerlijk als je weer mag voelen dat je geraakt wordt, even opgetild uit het alledaagse? Zou Jezus dat vandaag ook aan ons kunnen geven?

Want precies dàt gebeurt in het evangelie in iets heel alledaags als een maaltijd.
Als de honger van mensen nog niet gestild is blijven ze hangen.
Dan is het etenstijd en wil Jezus ze niet zomaar wegsturen. Hij voelt zich verantwoordelijk voor hun welzijn.
Maar hoe geef je in godsnaam al die mensen te eten?
Het is onbetaalbaar om voor zo’n grote groep brood te kopen.
Dan is er die jongen met vijf broden en twee vissen…hij geeft ze aan Jezus.
Jezus voelt de kracht van dit belangeloze gebaar en doorziet wat dat teweeg kan brengen. Hij vertelt het aan zijn Vader, de Eeuwige door deze gave in het licht van dankbaarheid te zetten. En tot de Geest te bidden om zegen.
De mensen die daar zitten en de leerlingen kunnen hun ogen niet geloven … wat gebeurt hier … het gaat hun aardse verstand te boven.
Nodigt het gebaar van de jongen meer mensen uit om te delen van wat ze bij zich hebben? Hoe dan ook, het wonder geschiedt.
Ieder voelt zich gezegend en geniet van wat er is.

Aan dit verhaal ligt niet alleen een wonderlijk gebeuren ten grondslag
maar het zet ons ook aan het denken:
Heb jij, u, ik iets te bieden om een ander in te laten delen; met welke kwaliteiten kan ik de ander nabij zijn, me bekommeren om zijn welzijn?
En wanneer jij degene bent die ‘nood’ heeft, kun je dan dankbaar ontvangen zonder je de ‘mindere’ te voelen? Durf je er blij mee te zijn en ervan te genieten? We krijgen allemaal met beide kanten te maken.

In de kring van zieken en hun mantelzorgers zie je eenzelfde beweging als bij Jezus ontstaan. Ook daar worden veel kwaliteiten gedeeld, ja, van alles ingezet om de honger, de pijn en het verdriet van medemensen te verzachten.
In een dagelijkse liefdevolle verzorging, in pogingen de moed erin te houden.
Met dat pannetje soep van de buren, het aanbod voor ‘n autoritje om even iets anders te zien dan 4 muren … dat bezoekje van een vrijwilliger aan de zieke zodat de mantelzorger een paar uur vrij af heeft.
Waar dat dankbaar wordt ontvangen gebeuren wonderlijke dingen.

Daar wordt de honger naar aandacht en begrip gestild;
verzacht de pijn en het verdriet omdat het samen wordt gedragen;
ontstaan in de vertrouwdheid soms diepgaande gesprekken, ja, kunnen mantelzorger en zieke ontroerd raken, verwonderd, door wat ze ontvangen van elkaar zonder dat Jezus erbij is.

Of is Hij er toch bij, op een onzichtbare wijze….
Is dat de kracht van het Woord dat ruimte schept, waar gerechtigheid stroomt ...  waar we van zongen.
Ruimte voor hoop, voor perspectief op beter … niet zozeer omdat je geneest maar wel dat je je last kan dragen omdat je er niet alleen voor staat.
Wàt is die kracht precies? Kunnen wij haar benoemen, ontrafelen?
Wordt dat oprecht gemeende woord, de harte-kreet die je zo nu en dan stamelend naar elkaar uitspreekt, gezegend met de geest van boven en mede gedragen door de Eeuwige?
Wijsheid zegt daarover: Wij begrijpen amper de dingen van deze wereld hoe zouden we dan het hemelse verstaan? Nee, verklaren kunnen we het niet maar het is wel een geschenk als het aan ons mag gebeuren.
Mag je dan je gezegend weten door de Geest?
Wat zou het mooi zijn als ieder die daar ‘nood’ aan heeft dat mee mag maken.
Want in werkelijkheid krijgt die beweging rond de zieke mens niet altijd zo makkelijk handen en voeten en het uitgeklede zorgstelsel verergert het nog.
Hoe vergaat het hen die geen mantelzorger om zich heen hebben?
Gaat de zegen van de Geest hun deur dan voorbij?

Het is belangrijk dat er ook in de media aandacht voor is.
Kijk maar naar het werk van de Zonnebloem die met inzet van veel vrijwilligers op allerlei manieren probeert de zieke uit zijn isolement te halen.
En in het programma ‘Mantelzorgers op vakantie’ namen deze week bekende Nederlanders de taak van de mantelzorger over.
Om zichtbaar te maken wat daar allemaal bij komt kijken maar ook hoe mooi en hartverwarmend het kan zijn.
Hopelijk voelen anderen zich daardoor aangesproken en onderstreept het tegelijk dat je niet meer hoeft te doen dan wat binnen je mogelijkheden ligt.

Het voelt dankbaar dat wij als gelovige gemeenschap een plek mogen zijn waar deze vragen op tafel kunnen worden gelegd.
Waar samen gezocht wordt naar mogelijk oplossingen, waar we het sacrament van bemoediging vieren.
Waar we van Jezus leren onze noden en vragen aan de Eeuwige voor te leggen:
O Lord hear my prayer, O Heer hoor mijn gebed … als ik roep antwoord mij
O Lord hear my prayer … kom en luister naar mij …
Een plek waar de Geest soms voelbaar rondwaart, in een lied, een gebaar.
De Geest die ons haar kracht kan geven zodat wij vertrouwen, hoop en goede moed houden.
Want, zo zegt Wijsheid, God zelf wil ons nabij zijn, inzicht geven, bijstaan en zijn heilige Geest van boven zenden.
Mogen wij zo allen gezegende mensen zijn en blijven.

Bijlage: tekst die de mensen meegekregen hebben vanwege het sacrament van bemoediging.

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )