v-7.jpg
Lezingen: Jesaja 40:1-5,9-11; Psalm 85; Marcus 1:1-8

Samengeroepen zijn we hier. Met die woorden begonnen we deze viering.
Samengeroepen: Iets in ons heeft gemaakt dat wij hier vanavond/ vanmorgen bij elkaar gekomen zijn. Dat kan zijn fysiek hier in de kerk aanwezig, of thuis of elders achter de laptop of tablet.
We hebben er moeite voor moeten doen. U heeft zich moeten aanmelden, mondkapje op en handen ontsmetten.
U kwam gelopen, op de fiets, met de auto, of u heeft uw laptop of tablet opgestart. Thuis heeft u misschien een kaarsje aangemaakt en (wellicht een kopje koffie gezet) en bent u ervoor gaan zitten.
Aan een stem in ons hebben we gehoor gegeven en zijn gegaan.
Dagelijks worden we overspoeld door stemmen. De reclame op radio en tv, de overvloed aan talkshows, de “pling” van onze app, de mailtjes die binnen komen.
De stem van mensen die een beroep op ons doen.
De stem die ons vandaag heeft doen gaan is van een heel andere orde. Het is de stem van een weten, diep in ons. De stem van de Sprekende stilte.
Zowel Jesaja als Johannes geven vandaag stem aan die sprekende stilte.
“Troost, troost”, zo klinkt de stem van Jesaja. Troost is misschien wel het mooiste Sinterklaas kado dat we in deze onzekere tijden kunnen krijgen.
“Maak een weg”, zegt die stem. Heel indringend. In de zee van stemmen en onbeduidende herrie van elke dag horen wij soms niet meer het zwakke hulpgeroep van de kleine mens.
Maar God hoort die stemmen wel. En Hij gaat maatregelen nemen. Als een herder met sterke armen, zo komt God in de mensen wereld staan. “Zie, God de Heer komt met kracht en zal alle schapen met zachte hand geleiden”.

Er klinkt een stem uit de woestijn. Geen schreeuw naar God toe, niet ik die een beroep doe op God. Er klinkt een stem vanuit de woestijn naar ons toe. Daar staat Johannes.
Aan de rand van de woestijn. De plaats waar je elk houvast kwijt bent. Woest, leeg, haast onbegaanbaar, te heet, te koud soms.
Zoals wij ook aan de rand van de woestijn kunnen staan in deze onzekere tijden. We voelen de angst om ziek te worden, we missen kinderen, familie, vrienden. Er is onzekerheid over de toekomst. Je baan staat wellicht op het spel, de zorg die overvraagd wordt. Wat brengt de toekomst voor de kinderen? Hoe gaat het nu verder?
Er zijn rellen, er is onrust, mensen missen een stip op de horizon.
Daar staat Johannes, aan de rand van de woestijn, maar wel bij een stroompje water. Levengevend water. Johannes roept op tot bekering. Dompel je onder, zegt hij en begin een nieuw leven.
Van een lieve vriendin kreeg ik een hoopvol berichtje. Zij heeft een verdrietige tijd achter de rug: een scheiding en in heel korte tijd het verlies van twee dierbare zusjes. Ik zie een foto van twee stralende gezichten met de zee op de achtergrond. “Ik ben weer verliefd”, appte ze, “We hebben onze verkering gevierd met een duik in de zee”. Ze maken een ommekeer. Beginnen samen een nieuw leven.
Zo krachtig is water. Johannes roept op tot bekering, tot nieuw leven.
Een nieuw leven waarin we een weg banen waar nog geen weg is. Door uitzicht te bieden waar mensen verblind zijn. Vergeving te schenken waar verharding optreedt, warmte te schenken waar verhoudingen bekoeld zijn. Het zijn bekeringen zoals Johannes bedoelde. Het zijn allemaal stappen die gezet worden en die vanzelf een weg gaan vormen. Alleen, samen, met vrienden , met heel de gemeenschap.
Telkens als wij een stem verstaan en er gehoor aan geven, wordt die weg breder en meer begaanbaar. Martin Hoondert verwoordt dat zo:

Boven mijn hoofd klinkt een heftig gesprek.
Er vallen krachtige woorden:
“Paden recht”,
breng vruchten voort, goede vruchten”.

Als ik de weg naar huis loop,
hoor ik zijn woorden nog,
in mijn oren, in mijn hart.
Ik voel me anders, lichter.

Een kind in tranen
-ik troost hem.
Een man met een kapotte kar
-kan ik helpen bij de reparatie?
Een moeder met een zware last
-neem ik de tijd en draag ik haar tassen?

Een onbekende man komt me tegemoet,
Hij glimlacht naar me
en wijst me op de weg die voor me ligt:
Ik ga ...

Bidden wij dat wij onze oren openen om steeds weer die Stem te verstaan die ons troost en die ons roept.

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )