Beelduitzending

Beelduitzending

Viering mee- of terug­kijken via ons YouTube kanaal.

Pastoraal ontmoeten

jitsi meetDigitaal, maandag om 10.30 uur. Klik op blauw balkje en doe mee.

Aanmelden vieringen

H3EHoe aan te melden voor de vieringen en nieuwe corona-maatregelen.

Kerkradio & video

kerkomroep

Viering live of uit archief kijken of luisteren.

Info Coronavirus

corona

Berichtgeving omtrent het Corona­virus en ONLINE vieringen.

Bemoediging

bemoediging

Pagina met teksten, tekeningen en foto's ter bemoediging in Coronatijd.

Het spreekt vanzelf dat ik, begin jaren 70, op het Canisius College aan de Berg en Dalseweg, catecheseles kreeg van één der Jezuïeten. Veel weet ik er echter niet meer van. Het zijn vooral de muzieklessen die me het dichtst bij het verhaal van Jezus’ leven en dood hebben gebracht. De muziekleraar liet namelijk de hele Jesus Christ Superstar in de les horen. Niet al te lang daarna draaide ik ook thuis beide langspeelplaten grijs. Iedere tijd heeft zijn eigen Jezusbeeld en ik groeide op met het flowerpower beeld uit de jaren zestig en zeventig. Eén van de redenen dat ik zo gefascineerd was door die plaat, was de invulling van het karakter van Judas. Het is een bekend verschijnsel: ook de ‘badguy’ intrigeert ons mateloos. In het verhaal van Jesus Christ Superstar komt Judas na zijn dood nog een keer terug om Jezus een paar confronterende vragen te stellen:

Tell me what you think about your friends at the top/Now who do you think besides yourself
Was the pick of the crop?/Buddha was he where it's at?/Is he where you are?/Could Mohamed move a mountain/Or was that just PR?/Did you mean to die like that? Was that a mistake or/Did you know your messy death/Would be a record breaker?/Don't you get me wrong/I Only want to know

Vertel me eens wat je vind van je vrienden aan de top/Wie vind je nou naast jezelf je-van-het?/Boeddha, zat hij bij de groten? Is hij ook waar jij bent?/Kon Mohammed echt een berg verplaatsen, of was dat maar PR?/Wilde je zo sterven? Was dat een foutje, of wist je dat je bloederige dood alle records zou breken?/Begrijp me niet verkeerd, ik wil het alleen maar weten.

Judas vraagt zich af: was die verschrikkelijke dood van jou de bedoeling? En wist je dat je zo’n succes zou hebben? Aan deze tekst van Judas moest ik denken toen ik in het evangelie van vandaag las dat Jezus aan zijn vrienden uitlegt dat hij wel naar Jeruzalem móet gaan. Er is geen andere weg. Er valt niet over te klagen. Niet over te Jeremiëren zoals Jeremia doet, wanneer hij zegt: “Er laait een vuur op in mijn hart, het brandt in mijn gebeente. Ik doe alle moeite het in bedwang te houden maar het lukt me niet.” Zoals Jeremia moet profeteren, zal Jezus de hele weg moeten gaan, tot aan Jeruzalem.
Om terug te komen op Judas: Did you mean to die like that? Die vragen van Judas bevielen me wel; het waren ook mijn vragen. Maar hier vinden we het antwoord: nee, Jezus heeft dat lijden niet gezocht; het was de ultieme en logische consequentie van zijn levenswijze. En eigenlijk zou Judas dat moeten weten, want was hij er niet bij toen Petrus de mantel werd uitgeveegd? Petrus notabene, degene die enkele verzen hiervoor nog de rots van het geloof wordt genoemd! Maar zelfs Petrus, die in zijn naïviteit wil voorkomen dat Jezus zijn dood tegemoet gaat begrijpt het niet. Jezus voegt hem boos toe: “Ga weg satan; gij laat u lijden door menselijke overwegingen en niet door wat God wil.” En dan staat het er, onontkoombaar: “Wie mijn volgeling wil zijn, moet zichzelf verloochenen en zijn kruis opnemen. Wie zijn leven wil redden, zal het verliezen. Maar wie zijn leven verliest om Mijnentwil, zal het winnen.” Dus ja Judas, het waren ook mijn swingende vragen, die je stelde, maar als we goed hadden opgelet wisten we de antwoorden al.

En dan die cynische suggestie op de LP JC Superstar dat Jezus’ dood goede PR zou zijn. Het zou nu passen in het straatje van hedendaagse complotdenkers. Goede PR? Hoe dan? Kijk eens wat ik allemaal kan, wat ik heb bereikt? Heb je mijn vlog, mijn Facebook en Instagram-account gezien? Volg je me wel op Twitter? Kijk eens hoe goed ik mezelf ontplooi. Hoe ik het beste uit mezelf haal, mezelf als merk neerzet. Doen wat waardevol is vraagt meer moeite dan alleen het plaatsen van een duimpje omhoog op facebook. We weten intussen hoe sociale media het beste uit mensen kan halen én welke risico’s eraan zitten. Die goede PR van ons gaat vooral over hoe goed we onszelf ontplooien en meestal niet over hoe we ons opofferen of verloochenen. Jezus was geïnteresseerd in het Koninkrijk van God; hij was geen marketeer. Overigens: zelfs de katholieke kerk heeft een facebook-account. Daar zou het op kunnen staan: wie zijn leven verliest zal het winnen. Om jezelf te kunnen verliezen heb je voldoende eigenwaarde nodig. Een mooie invulling van de facebookpagina van de katholieke kerk: met veel eigenwaarde verloochent de kerk zichzelf. Durft zichzelf steeds opnieuw te vernieuwen. Ik heb nog wel wat suggesties.

Jezus heeft niets met het zelfontplooiingsideaal. Hij durft te verliezen. Om wat? Om een wereld te winnen? Niet uit berekening of PR; omdat het goede marketing is, want dat is het niet. Het is niet vreemd dat in de eerste eeuwen van het Christendom het kruis nog niet hét symbool van het nieuwe geloof is. Hoe zou dat kunnen: zo’n afschuwelijk martelwerktuig? Het is moeilijk om jezelf te verliezen of om verlies te moeten aanvaarden. We zien het alle dagen weer: Corona heeft veel bressen in onze levens geslagen: verlies van gezondheid, verlies van familieleden of vrienden, verlies van bestaanszekerheid. We schrikken terug om het lijden te aanvaarden en we worden woedend als iemand ons zegt dat het zin heeft. Misschien werd Jezus daarom wel zo boos op Petrus (Satan noemt hij hem zelfs): hij wil niet iemand die zegt dat het wel goed komt. Hij wil iemand die meegaat en helpt om het te dragen.

Jezelf opofferen, daarmee is een wereld te winnen. Maar dat is een gigantische stap; iets waar we voor terugdeinzen. En toch zien we het vaak: de Poolse man die zijn leven verliest als hij drie kinderen uit het zeewater probeert te redden. In Wit-Rusland waar de mensen ondanks de gevaren de straat op blijven gaan om te demonstreren. ‘Ik ben doodsbang’, hoorde ik een meisje vertellen, ‘maar ik moet wel, we kunnen nu niet meer stoppen’. De mantelzorgers die zoveel jaren van hun leven wijden aan hun zieke familielid.
In de krant lees ik de overlijdensadvertenties. Ik zie er twee naast elkaar staan. Eén heeft er simpel als tekst boven staan (uit psalm 23): ‘De Heer is mijn herder’. Boven de andere advertentie staat een tekst van Vaclav Havel: ‘Hoop is niet hetzelfde als optimisme; evenmin de overtuiging dat iets goed zal aflopen. Wel de zekerheid dat iets zinvol is afgezien van de afloop, het resultaat.‘
Wat we ook verliezen, wat we soms zelfs durven verliezen, we verliezen de hoop niet. Het kruis, ooit een teken van verlies, wordt een teken van hoop.

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )