Overweging Pasen 2022 – Joska van der Meer

Pasen (Johannes 20)

Daar zijn ze, eindelijk, vreugdetranen!
Het is nu een kleurrijk geheel,
schitterend als dauw in het licht van de morgen.
Tranen van geluk, van blijdschap, ze vertellen dat het Pasen is,
of voor wie nog in het donker zit, dat het Pasen kan worden. Kijk, het kan licht worden !

Maar zie je dat als je leeft met donkere gedachten en een zwaar hart?
Dan blijft het donker.
Maria van Magdala ziet de zon opkomen en ontdekt in het eerste licht dat de steen weg is. Ook dat nog, ze is al zo bedroefd.
Buiten wordt het lichter, van binnen alleen maar donkerder.
Ze gaat hulp vragen maar dat helpt ook al niet:
Petrus en die andere leerling durven wel in het graf te gaan kijken
en bevestigen wat zij in haar hart al wist: hij is weg, zelfs zijn dode lichaam.
Meteen daarna vertrekken ze weer en laten ze haar alleen met haar intense verdriet.
Waarom huil je? vraagt iemand haar.
“ Omdat mijn Heer weg is.”
In Maria’s verdriet weerspiegelt ons verdriet. Waarom huil jij?
Trees loopt naar spiegels en zegt:
Waarom ik huil?
om de oorlogen, overal
om onzichtbaar geweld in de huizen
omdat jongeren die niet meer onbevangen kunnen leven
omdat ik vol energie door wil leven, maar het lukt niet
omdat ik niet zie waarheen…
omdat ik vrede mis

Maria huilt… ze laat, zoals dat zo mooi heet, haar verdriet de vrije loop.
Soms lucht dat even op. Even, want de tranen blijven komen….
Waarom huil je? vraagt iemand anders haar.
“ Omdat mijn Heer weg is.”
Maria huilt totdat… ze haar naam hoort: “Maria!”
Die klank van toen ze net geboren was: Maria, welkom in het leven!
Teruggeroepen wordt ze naar het eerste begin toen God zag dat het goed was.
Weer naam krijgen, je naam gezuiverd weten – van fraude, van blaam – voor het eerst
uit de anonimiteit durven treden, met naam en toenaam genoemd worden,
zo komt een mens tot leven!
Maria huilt niet meer, vreugdetranen biggelen over haar wangen!
Ze ziet de wereld met nieuwe ogen en herkent ze Jezus.
Ze ziet haar leermeester en spreekt hem ook zo aan “Raboeni…”

Maria wordt door het horen van haar naam weer tot leven gewekt.
En zij brengt Jezus weer leven: Raboeni…haar leermeester is terug!
De morgen straalt met louter licht!
Eventjes maar, want dan verdwijnt de euforie.
Jezus zegt meteen: Houd me niet vast!
Maar als het dan eindelijk licht wordt, dan wil je dat toch het liefste vasthouden.
Dan denk je dat het weer zoals vroeger is…. maar dat kan niet.
Dat alles weer als vanouds wordt… maar dat wordt het niet.
Wij denken samen dat het weer wordt als voor corona….. maar dat wordt het niet.
We willen liefst twee maanden terug in de tijd, voor die geschonden vrede in Europa….
Maar je kunt de tijd niet terugdraaien, al zou je willen.
Als het over is, -de maatregelen, de behandeling, de rauwe rouw- , als er weer vrede komt,
is het leven echt anders dan voorheen.

Zo staat het Joodse volk, net bevrijd uit de slavernij, doodsbang aan de rand van de zee.
Is deze verschrikking vrijheid? Ze verlangen terug naar dat harde bestaan in Egypte , ‘alles beter dan dit’. Maar er is geen weg terug.

Hou me niet vast.
Gelukkig hoort Maria ook wat Jezus daarna zegt:
Houd me niet vast, ik ben er maar anders dan voorheen.
Maar ik blijf bij jullie, daar kun je op vertrouwen!
Mozes hoorde het zo:
Ga vooruit, zegt God, ik ben bij jullie: ’s nachts als een vuurzuil, overdag als een wolkkolom.
Ik zal jullie de weg wijzen.
En wij? Horen wij het ook ?
Wij leven allemaal in een sterk veranderende wereld. Ook wij staan als het ware aan de rand van de zee, bij het lege graf. Ook voor ons zal het nooit meer zo zijn zoals het was.

En toch kunnen er ook dan vreugdetranen komen:
Het Joodse volk geeft gehoor en laat het donker van de slavernij definitief achter zich.
Ze trekken de zee door op weg te gaan naar het beloofde land.
Veilig aan de overkant barsten de vreugdetranen los en zingen ze lachend en juichend!
Maria laat Jezus los en stapt haar nieuwe leven in.
Ze draagt haar leermeester mee in haar hart.
Ieder mag haar blijdschap zien in tranen van geluk en in haar verkondiging, lachend en juichend ‘Ik heb de Heer gezien!

Wat zou jij doen? Wat doe jij ? Kan het echt Pasen zijn?
Deze paaservaringen weerspiegelen dat het kán:
dat ondanks alle duisternis het weer licht kan worden,
dat ongebaande wegen begaanbaar kunnen zijn,
dat er vrede zal zijn en alle tranen gedroogd
dat niet alles kan blijven zoals het was maar er toch toekomst is…

Ze wijzen ons het spoor door de zee,
het spoor door de dood heen….
er blijft licht…..
God zorgt dat het goed was en is en blijft…..

De tranen van verdriet, pijn, berouw, de angsttranen zijn er nog steeds….
Maar de vreugdetranen vertellen vandaag:
De weg ten leven ligt open,
voor wie net als Mozes en zijn volk, net als Maria op weg durft te gaan
op hoop van zegen…….

Voorbeden

Bidden wij om vreugdetranen
Voor wie leven in oorlog en geweld
Voor wie gevangen zitten in pijn en verdriet
Dat er mensen zijn die hen daadwerkelijk helpen
Dat u God hen kracht en licht geeft
Laat ons bidden

Bidden we om vreugdetranen
Voor wie zich vastklampen aan hoe het was
Voor wie zich verloren voelen in een veranderende wereld
Dat er mensen zijn die hen een nieuwe richting wijzen
Dat U God hen kracht en licht geeft
Laat ons bidden

Bidden we om vreugdetranen
Voor alle goede en blijde dingen
Voor alle steun die mensen elkaar geven
Dat er volop tranen van geluk en blijdschap stromen in onze wereld
Dat U God zorgt voor die krachtbron in ons leven
Laat ons bidden

Acclamatie paaswake 20:00 uur

Maak uw woord
tot een kracht in ons midden, Heer.
Breng in ons dood bestaan een keer

Geplaatst in Preken.